Afgelopen zondag werd in het programma Vroege Vogels bekendgemaakt dat Nederland er een nieuwe politieke partij bij heeft, namelijk de Partij voor de Planten (PvdP). De partij, waarvan Patrick één van de initiatiefnemers is, durft radicaal te kiezen voor het lange termijndenken en durft te luisteren naar dat wat geen stem heeft, namelijk de natuur.

Toch heeft de PvdP ook ideeën voor de korte termijn. Lijsttrekker Rolf Roos vertelde in Vroege Vogels over de invoering van een ‘tegeltaks’, omdat steeds meer tuinen in Nederland verdwijnen onder de tegels. Verder pleit de PvdP voor een terugkeer van prinses Irene in de lijn van de troonopvolging.

Aanstaande donderdag is de aftrap van de campagne en komt de site www.partijvoordeplanten.nl online. Dan kunnen we zien of Femke Halsema gelijk heeft als ze twittert: “Die Partij voor de Planten, dat is nou zo’n 1 aprilgrap die ik zelf had willen verzinnen.”

Advertenties

Op zondag 28 maart brengen studenten van de Koningstheaterakademie een hommage aan tekstschrijver Jan Boerstoel. De voorstelling begint om 14u30 in het Koningstheater in ‘s-Hertogenbosch. Patrick zal de nummers ‘Die goeie ouwe tijd’ en ‘Spuit’ zingen.

In het kader van de Max Havelaar-lezingen interviewt Patrick op dinsdag 6 april de schrijver en toneelregisseur Ger Thijs. In 2005 werd zijn bewerking van de Max Havelaar op de planken gebracht door theaterbureau Hummelinck Stuurman. Opmerkelijk was dat in zijn versie Batavus Droogstoppel veel menselijker – ja, zelfs sympathiek – werd verbeeld. Het gesprek zal onder meer gaan over deze bewerking en over wat Thijs zo ontzettend irritant vindt aan het boek.  

Dinsdag 6 april van 17u00 tot 19u00 in Spui 25 in Amsterdam

Aanmelden kan via deze link

Gisteren werden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden in Nederland. In het kader van de Max Havelaar Academie en geïnspireerd door de beroemde toespraak van Havelaar tot de hoofden van Lebak, een rede over hoe je een gebied op een goede manier moet besturen, heb ik een tekst geschreven voor alle gekozen raadsleden.

Aan de gekozenen van Nederland

Beste kandidaten van de lijst Balans Gulpen-Wittem, beste VVD’ers in Zeewolde, GroenLinksers in Eindhoven, PVV’ers in Den Haag, beste mensen van Betaalbaar Bunschoten, van Lokale Partij Ommen, van Trots op Nederland Den Bosch, beste D’66ers in Groningen, SGP’ers in Oldebroek, CDA’ers in Winterswijk en leden van Hart voor Nijkerk en de Weesper Stadspartij, beste gekozenen van Nederland, van harte gefeliciteerd.
In de voorbije weken heeft u energiek deelgenomen aan de debatten in buurthuizen en scholen. U heeft ballonnen en pepermuntjes uitgedeeld, op toeters geblazen en diplomatieke interviews gegeven aan de Monterse Courant, de Raalte Koerier en de Salland Aktueel. De verkiezingsuitslag stelde misschien teleur of was juist onverwacht goed, maar in ieder geval: het is u gelukt; u bent gekozen tot volksvertegenwoordiger. Gefeliciteerd.

Ik moet toegeven: de politieke realiteit in uw gemeente is mij onbekend en ik ben zelfs nog nooit in Meppel, Papendrecht en Zutphen geweest. Zonder twijfel kan u mij uitvoerig vertellen over al het goeds in uw gemeente en toch meen ik u te moeten toespreken, want, gekozenen van Nederland, er is veel te doen in uw dorp of stad.
Want is het niet zo dat de voortuin van uw gemeentehuis pas vol met mensen staat als het over hun achtertuinen gaat? Zegt u eens, was het niet lastig om geschikte nieuwe kandidaten te vinden die de vaste groep goeiige grijsaards wilden opvolgen? En bent u tijdens de campagne niet geconfronteerd met gewone, goede mensen die u wantrouwen?

Gekozenen van Nederland, u behoort niet tot een smetteloze groep. Gekozenen zijn niet uitverkoren. De afgelopen jaren ben ik zelf actief geweest als buitengewoon raadslid (ook wel commissievolger of steunfractielid genoemd) in Amersfoort. Ik heb verschillende vergaderingen bijgewoond die ik slecht had voorbereid, waar ik geen idee had wat het beste was voor mijn stad of waar ik niet goed luisterde, omdat ik dacht het allemaal al te weten. Vaak heb ik geprobeerd om in de krant te komen, ook als het ‘nieuws’ nauwelijks noemenswaardig was. En ik bloos als ik bedenk hoe vaak ik op het gemeentehuis kopietjes heb gemaakt voor eigen gebruik.
Ik heb gezien hoe raadsleden zich verscholen achter commissies, onderzoeken en regeltjes. Bang om keuzes te maken. Terwijl angst en raad niet samengaan. In hoeveel steden is er geen speciale Taskforce Armoede opgericht, waar nauwelijks nieuwe ideeën uit voortkwamen? Ideeënarmoede, dat was het. Buitenkant, uiterlijk, vorm.

Gekozenen van Nederland, laat u niet verleiden door het systeem. Een gemeentehuis is een gewenningskliniek waar je leert om visies te amenderen en waar je langzaam verandert in gestold jargon. Voor u het weet bent u een ‘communicerend vat’ geworden. Laat u informeren, want raden is iets anders dan kiezen. Luister; maak mogelijk. En durf te weten dat u niet alles weet.

Toen u met glimmende flyers op de Markt in Middelburg stond of op de Dracht in Heerenveen, zocht u toen naar meningen of naar stemmen? Was u blij met uw inwoners of moesten zij blij zijn met u? Had u hen nodig? Of was het omgekeerd? Gekozenen van Ommen, Zeewolde en Den Haag, van Bunschoten, Weesp en alle andere gemeentes van Nederland, er is veel te doen. Bedien uw inwoners, stuw ze tot grote hoogte en maak uzelf overbodig.