Cappuccino

03/03/2012

Vandaag was ik te gast bij het radioprogramma Cappuccino van de NCRV. Ik werd geïnterviewd over de voorstelling die ik vanavond en morgen speel in theater De Lieve Vrouw in Amersfoort. Aanvankelijk zou ik daarin de koningin spelen, maar na het ongeluk van Friso is het de vraag of dat gepast is. De voorstelling gaat gewoon door en gaat ook nog steeds over de koningin, maar nu staat de vraag centraal: wat kan wel en wat kan niet? Eén van de onderdelen is een brief aan de koningin waarin ik inga op mijn afwegingen:

Majesteit

De afgelopen maanden bent u een deel van mij geworden
Ik had mij voorgenomen een voorstelling over u te maken
‘Zij die gelukkig maakt’
De letterlijke vertaling van uw naam

Het begon met een simpel idee
Een troon op het podium, waarop u uw aftreden bekend zou maken en terug zou kijken op uw koningschap
En als het u even te kwaad zou worden
Dan zou u uit het dak van de troon een droogkap pakken
En daaronder agressief een sigaret gaan roken
Dat was mijn eerste beeld

Ik ben opnames van u gaan bekijken
Op bezoek bij een boer in Tollenbeek, koninginnedag in Franeker, uw moedige toespraak in de Israelische Knesset
Met militaire precisie heb ik naar die beelden gekeken
Hoe lacht ze, hoe huppelde ze toen ze verliefd was, hoe kijkt ze als ze verdriet heeft

Ik heb uitgezocht waar ik een mooie Beatrix-pruik zou kunnen krijgen
U zal er niet veel aan hebben, maar bij Sonja’s Maskerade in Maassluis hebben ze een prachtig exemplaar
35 euro voor twee dagen, 60 euro borg

De voorstelling moest niet gaan over de affaires en de achterklap
Er is al genoeg gezegd over hoe u zou denken over het verstand van uw oudste zoon
Over het praten met bomen door uw zus
En over uw bezwaren tegen de benoeming van Piet Hein Donner bij de Raad van State

Nee
Deze voorstelling zou gaan over uw worstelingen
Uw strijd met het aanvaarden van het koningschap en nu met het loslaten ervan
Uw morele opvattingen
En over de eenzaamheid

Ik was aardig op weg
Met een scene over uw schooltijd
En iets over de troonredes
Maar er ontbrak nog 1 ding: drama

En toen werd het vrijdag 17 februari
Samen met mijn regisseur Paul was ik aan het repeteren in Amsterdam
Ik had een mintgroen tweed colbertje aan
En droeg een oude pruik van mijn in 2009 overleden tante Teuntje
In die outfit deed ik u na op werkbezoek
Toen mijn telefoon ging en ik hoorde
Friso ligt in coma

Toen u aantrad haalde u uw moeder aan
Die ooit gezegd heeft dat het moederschap voor een koningin een even belangrijke taak is als voor alle andere vrouwen in Nederland
Maar u zei ook dat het koningschap een functie is met een ononderbroken zelfbeperking
En dus zag ik u de afgelopen twee weken talloze keren in en uit een zwarte BMW X3 stappen
Van het naar het ziekenhuis
Een zonnebril, een oud gezicht

Ondertussen volgde ik de discussies op het internet
Bekeek ik de Twitter-account van Mabel
Haar laatste bericht was een oproep om orgaandonor te worden
Ik schreef een grap op
Ik verbaasde me over het feit dat de kinderen van Friso en Mabel een dag later gewoon gingen skiën
En ik schrok daarna van mijn verontwaardiging
Ik vond het ongepast dat er camera’s bij de ingang van het ziekenhuis stonden
Maar tegelijkertijd vergrootte ik de foto’s van u en van Mabel op mijn computerscherm
Op zoek naar lijden
En verdriet

Het is pijnlijk om iemand waar je in je hoofd dichtbij bent gekomen
Niet te kunnen troosten

Het liefst zou ik die zelfbeperking even voor u willen onderbreken
En natuurlijk, ik kan het doen
Ik kan u spelen op het podium
En laten schreeuwen, janken
Alles eruit laten gooien
Het drama is er nu

Maar dan zou ik dezelfde fout maken als de makers van de series
Waar ik me zo aan geërgerd heb
Het zou dan niet meer gaan over de zaken waar ik het over wilde laten gaan
Het zou gaan over de achterklap, de sensatie
En daarmee een ongepaste karikatuur worden

En daarom speel ik de voorstelling niet
Voorlopig
Misschien

Rest mij niets anders dan mijn koningin te laten zwijgen
En u verder met rust te laten

Eén reactie to “Cappuccino”

  1. Anneke Savenije said

    Ik viel midden in de uitzending v Cappuccino en heb met een dikke brok in mijn keel geluisterd. Mooi is t woord niet het is eerder iets stils. Dank je wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: